Δευτέρα, 27 Σεπτεμβρίου 2010

Beirut - Nantes

0 σχόλια
Just another night in Nantes...



Well it's been a long time, long time now
since I've seen you smile.
And I'll gamble away my fright.
And I'll gamble away my time.
And in a year, a year or so
this will slip into the sea
Well, it's been a long time, long time now
since I've seen you smile

Nobody raise your voices
Just another night in Nantes
Nobody raise your voices
Just another night in Nantes

Σάββατο, 25 Σεπτεμβρίου 2010

Εικόνες και στιγμές...

0 σχόλια
Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας είναι μια σειρά εικόνων...
Περνούν από μπροστά μας όπως οι πόλεις στην εθνική οδό...

Όμως κάποιες φορές μια στιγμή μας καταπλήσσει καθώς συμβαίνει...
και ξέρουμε ότι αυτή η στιγμή είναι κάτι περισσότερο από μια εφήμερη εικόνα...\

Ξέρουμε ότι αυτή η στιγμή...κάθε κομμάτι της...θα ζήσει για πάντα!!

Τετάρτη, 22 Σεπτεμβρίου 2010

People always leave....

0 σχόλια
Ένας φίλος που είναι κομμάτι της ζωής σου αποφάσισε να κυνηγήσει το όνειρο του...
Ένας άντρας που αγάπησεις κι όμως δεν ένοιωσε το ίδιο...
Ένας πάτερας που τον έχασες στην πιο τρυφερή σου ηλικία....
Κάποιος που αναγκάστηκε να φύγει μακριά σου...κάποιος που το θέλησε...κάποιος που δεν το διάλεξε...κάποιος που θα το ήθελε πολύ...

Στο τέλος όλοι φεύγουν....

Παρασκευή, 10 Σεπτεμβρίου 2010

Πως το λένε....

0 σχόλια
Αυτό που έχεις κάτι που σε βαραίνει...αλλά δεν ξέρεις τι!!
Αυτό που ξυπνάς το πρωί χωρίς να έχεις όρεξη να κάνεις το οτιδήποτε...
Αυτό που την μια γελάς και την άλλη χάνεσαι...




Που είσαι με πολύ κόσμο γύρω σου και πνίγεσαι...αλλά κι αυτό που το να είσαι μόνος δεν το αντέχεις!!

Δευτέρα, 6 Σεπτεμβρίου 2010

Ευγενική Χορηγία by Τία...

0 σχόλια
Ξεκινάμε με ευχαριστίες....
Τία σε ευχαριστώ που μου παραχωρείς τον ιστοτοπό σου (ακούστηκε πρόστυχο αυτό;) για να γράψω οτι μου 'ρθει στον εγκέφαλο -too late now, αν το ξανασκέφτεσαι... Αρκέτα όμως...

Όλοι γύρω από ένα τραπέζι μετά από τρελό ντόπιο φαγοπότι. Η κοιλιά μου ακουμπάει το laptop παρ' όλο που το 'χω σε απόσταση. Μιλάμε για πολύ φαΐ...  Κάτι λένε τώρα οι γύρω που λέγαμε αλλά κάποιος πρέπει να κάνει την αγγαρεία. Άλλος θα μαζέψει το τραπέζι -Τία-, άλλος θα πλύνει τα πιάτα -Τία- και άλλος πρέπει να καταγράψει το γεγονός -ΕΓΩ-...
Τελικά δεν είναι καλή ιδέα να προσπαθήσεις να γράψεις κάτι μετά από τέσσερα σουβλάκια και τρία μπιφτέκια . I give up. Βάζω όσο ρετσίνα (μπανάλ) έχει μείνει.....
Λες το μάζεμα φίλων να γυρίσει σε μπουκάλα;

Συνονθύλευμα ενός χορτασμένου...Μίλτος!
 
Copyright © Res Nullius
Blogger Theme by BloggerThemes | Theme designed by Jakothan Sponsored by Internet Entrepreneur